Terapia ASD (Autism Spectrum Disorder)


Dziś zachęcamy dzieci do wspólnej pracy z rodzicem – przyjemne z pożytecznym:) Kto powiedział, że nauka musi być przykrym obowiązkiem?  Nauka to zabawa, a zabawa z komputerem jest jeszcze fajniejsza. Możesz poszerzyć swój zasób wiedzy, a przy okazji spędzić miło czas. Poproś rodzica o przeczytanie wiersza „Rzepka” albo skorzystaj z linku https://www.youtube.com/watch?v=Nl9qo6dzqa0. Następnie  wystarczy pobrać plik, wgrać na tablet lub komputer, uruchomić prezentację Power Point i rozpocząć grę klikając na właściwy obrazek będący odpowidzią na pytanie. Pomyliłeś sie?-to nic. Kliknij obrazek czerwonej strzałki i szukaj dalej. Powodzenia i  miłej zabawy:)


Zabawy dla dziecka autystycznego

Zabawa odgrywa istotną rolę w życiu każdego dziecka: rozwija, edukuje, pozwala na nabywanie nowych umiejętności społecznych, komunikację i kontakt z rówieśnikami. Myśląc o zabawie autystycznego dziecka, musimy pamiętać, że podejmowane przez nie stereotypowe czynności nie mogą być traktowane jako właściwa rozwijająca rozrywka. W trosce o nasze dziecko musimy podjąć trud nauczenia je odpowiednich dla niego zabaw.

Podczas zabawy autystyczne dziecko unika kontaktów społecznych oraz zadań wymagających interakcji z innymi ludźmi. Stara się trzymać na uboczu. Dzieci z autyzmem nie potrafią naśladować innych, mają upośledzoną zdolność rozumienia emocji innych ludzi oraz braki w zakresie myślenia abstrakcyjnego i wyobraźni. Nie uczą się poprzez naśladownictwo, stąd też umieszczone w standardowej grupie rówieśników nie potrafią przyłączyć się do zabawy i wykonywać tych samych czynności. Trudno im zrozumieć zasady rządzące zabawą, jej reguły oraz wybrać adekwatny rodzaj zachowania. Pamiętajmy, że większość z nich cierpi na tzw. neofobię, co oznacza, że nabywanie nowych umiejętności wiąże się u nich z lękiem, boją się każdej nowej, nieznanej czynności.

Nie ma jednego zalecanego rodzaju zabawy, jednego schematu pracy z autystycznym dzieckiem. Termin „autyzm” obejmuje szerokie spektrum zaburzeń o różnym nasileniu i różnej symptomatologii. Musimy pamiętać, że dzieci autystyczne ze względu na niedoskonałość rozmaitych umiejętności oraz osłabiony układ nerwowy szybko zniechęcają się i męczą. Każda zabawa powinna uwzględniać przerwy, potrzebne dziecku do zregenerowania sił. Pamiętajmy, że dla niego każda podjęta aktywność, współdziałanie w aktywności z dorosłym lub rówieśnikiem są wielkim wysiłkiem i przełamaniem barier.

Warunkiem niezbędnym przy zabawie z autystycznym dzieckiem jest stworzenie mu bezpiecznego środowiska, w którym będzie czuło się akceptowane i dowartościowane. Nowe elementy wprowadzajmy stopniowo, tak aby dziecko nie czuło się wystraszone lub zagubione.

Podczas zajęć rewalidacji indywidualnej często prowadzi się ćwiczenia usprawniające manualnie i zajęcia z zakresu samoobsługi oraz zaradności życiowej.
Trzeba pamiętać, że u dzieci z zaburzoną sprawnością ruchową, podczas wykonywania różnych czynności manualnych i motorycznych występuje bardzo duże napięcie mięśni, często usztywniające rękę, a przez to uniemożliwiające dostateczne kierowanie ruchami (nawet przez nauczyciela). Napięcie to wzmaga się, im bardziej złożone precyzyjne ruchy ma wykonać dziecko.
Celem zajęć jest poprawienie sprawności manualnej po to, by dziecko mogło dostatecznie radzić sobie w czynnościach, wymagających wykonywania drobnych precyzyjnych ruchów ręki, zaś w dalszej kolejności mogło pisać lub odwzorowywać.
Usprawniając ręce dziecka musimy przechodzić stopniowo od zadań łatwych i prostych do coraz trudniejszych. Początkowo dziecko może wykonywać duże ruchy całą ręką, np.: ugniatać masy plastyczne, mieszać materiały sypkie, przesypywać garściami piasek, groch, kasztany, malować dłońmi. Ważne jest, aby zajęcia te wpływały na zmniejszanie napięcia i rozluźnienie mięśni.
Równolegle z ćwiczeniami rozluźniającymi i ćwiczeniami na płynność ruchów prowadzimy ćwiczenia usprawniające palce i przygotowujące dziecko do wykonywania czynności, wymagających większej sprawności manualnej. Należą do nich zabawy i czynności manipulacyjne, np.: turlanie przedmiotów, rzucanie, stukanie, odsuwanie i przyciąganie, wyjmowanie i wkładanie, rozciąganie, składanie, przelewanie, nakładanie, przewlekanie proste i inne.
Następnym etapem po ćwiczeniach manipulacyjnych jest układanie. Może ono być zróżnicowane według stopnia trudności i przyjmować formę układania dowolnego, układania w ustalonym rytmie (np.: klocek zielony – czerwony – zielony, koło – kwadrat), układanie wg wzorów.
Trudniejszą formą działalności jest konstruowanie. W pracy z młodszymi dziećmi głębiej upośledzonymi powinno ono mieć formę zabawową, która najlepiej wyzwala aktywność. Dzieci mogą konstruować, dążąc do osiągnięcia celu metodą prób i błędów lub według wzorców i z pomocą nauczyciela. Podczas konstruowania dziecko wykonuje obustronne ćwiczenia, przy czym zaangażowane są nie tylko palce i dłonie, ale również ramiona, barki, a nawet inne części ciała.
Tak więc do usprawniania manualnego dzieci można wykorzystać różne zabawy i ćwiczenia, między innymi taką działalność plastyczno – konstrukcyjną jak: manipulowanie, układanie, konstruowanie, lepienie, wydzieranie, wycinanie, rysowanie, malowanie, stemplowanie.


Jeżeli dziecko nie dojrzało jeszcze do wykonywania omówionych ćwiczeń i zabaw, do nawiązania kontaktu można wykorzystać proste zabawy, zwane paluszkowymi. Są to zabawy znane od wielu pokoleń, przenoszone przez tradycje z pokolenia na pokolenie. Na początku w tych zabawach główną rolę odgrywa osoba dorosła, która wypowiada tekst wierszyka, ożywiając go ruchami rąk i dotykając dziecko – jego palce, dłonie, ramiona. Przykładem najprostszej zabawy paluszkowej może być „sroczka”, którą można określić jako zabawę na dziecku, a nie z dzieckiem. Ma ona początkowo na celu przyciągnięcie słabej uwagi dziecka przez bezpośrednie oddziaływanie na nie.

Sroczka” (autor nieznany, istniej wiele regionalnych odmian tej zabawy):
„Sroczka kaszkę gotowała – zakreślamy kółeczko w półotwartej dłoni dziecka
Temu dała – na łyżeczkę – chwytamy czubek małego palca dziecka
Temu dała – na spodeczku – chwytamy czubek serdecznego palca dziecka
Temu dała – na miseczce – chwytamy czubek dużego palca
Temu dała – w garnuszeczku – chwytamy czubek palca wskazującego
A dla tego? Nic nie miała – chwytamy i odrywamy się od czubka
Frrr!!! – po więcej poleciała kciuka udając „odfrunięcie”

Zabawy paluszkowe dostarczają małemu dziecku delikatnych bodźców przez dotyk jego paluszków, szyi, rączek. Wielokrotnie powtarzane uczą małe dziecko wykonywać proste ruchy palcami, które będą przydatne w przyszłości w zabawie i w pracy. Podczas zabawy paluszkowej mówimy tekst rymowanki i nie tylko pokazujemy dziecku ruchy, ale wykonujemy je razem z nim, dotykając jego paluszków, rączki, szyi. Te proste rymowanki, wzmocnione intonacją, poparte gestem i dotykiem przyciągają uwagę dziecka oraz są źródłem radości.

Idzie myszka” (ludowe):
Idzie myszka do braciszka – „idziemy” dwoma palcami: wskazującym i wielkim
po ramieniu dziecka w kierunku szyi.
Tu wskoczyła – wsuwamy palce za kołnierz
Tu się skryła
Myszeczko, gdzieś była?
Myszeczko, gdzieś była?
– w sklepie
– coś robiła? – głaskanie przy każdym wierszu, leciutkie klepanie przy ostatnim.
– mleczko piła
– a mnie nic nie zostawiłaś.

Rodzina” W. Puffke:
Ten pierwszy to nasz dziadziuś – chwytamy kciuk dziecka
A obok babunia – prostujemy palec wskazujący dziecka
Największy – to tatuś – wielki palec
A przy nim mamunia – serdeczny palec
A to jest – dziecina mała – mały palec
A to twoja rączka cała – podnosimy rękę dziecka do góry.

Wierszyk ten można inscenizować palcami lub śpiewać na melodię krakowiaka. Wykonanie włóczkowych pacynek na każdy palec dodatkowo zaciekawi dziecko.

Dwa Michały”
Tańcowały dwa Michały
Jeden – duży
Drugi – mały
Jak ten duży
Zaczął krążyć
To ten mały
Nie mógł zdążyć.

Wierszyk ten można ilustrować ruchami dwóch palców, ruchem obu rąk – trzymając jeden wyżej, drugi niżej, kręceniem się, tańczeniem.

Małe rączki
Małe rączki sobie klaszczą,
Czasem także się pogłaszczą
I w kolanka zastukają
No i dzieciom pomachają

Zabawy paluszkowe można uatrakcyjnić, wkładając na palce różne pacynki, wykonane z papieru czy gałganków. Wówczas palce są dla dziecka niejako aktorami, grającymi przypisane im role. Zabawy te wywołują wspólną radość, przeżywaną przez dorosłych i dzieci, pozwalają zdobyć zaufanie dzieci i ośmielić je.

Znacznie trudniejsze zabawy palcami to te, podczas których dziecko stara się naśladować ruchy osoby dorosłej. Najpierw powinny to być ruchy proste, nieskomplikowane, np. uderzanie czubkami palców o blat stołu w różnym tempie, np. możemy naśladować padający deszcz, uderzanie palcem wskazującym jednej ręki w przestrzeni między palcami drugiej ręki, ułożonej na stole z jak najbardziej rozsuniętymi palcami, odsuwanie kolejnych palców dłoni od siebie, a łączenie pozostałych, przeplatanie swoich palców. Najtrudniejsze jest wykonywanie ruchów niesymetrycznych, np. przesuwanie jednej dłoni po krawędzi stołu z równoczesnym stukaniem palcami drugiej dłoni.
(http://antosiszymon.one.pl/ )

https://scontent.fwaw5-1.fna.fbcdn.net/v/t1.15752-9/92571527_511077109585164_6724362834848776192_n.jpg?_nc_cat=105&_nc_sid=b96e70&_nc_ohc=IYuYjqmzhsYAX9kWJPV&_nc_ht=scontent.fwaw5-1.fna&oh=7d5c3bdcac4a7923af2cfa0edfea8ebc&oe=5ECDA0A2

https://scontent.fwaw5-1.fna.fbcdn.net/v/t1.15752-9/91807209_205080660775236_2971576993226686464_n.jpg?_nc_cat=110&_nc_sid=b96e70&_nc_ohc=5dRYUcAcgSIAX8xJsoo&_nc_ht=scontent.fwaw5-1.fna&oh=16536680a1e34674991abe3c154c7d7b&oe=5EB251F1



Zadania bez drukowania

Dzisiaj kilka propozycji zabaw z małymi elementami kodowania, takich, które można wykonać z dzieckiem w domu, bez drukowania i bez używania komputera. Potrzebne nam będą przedmioty, które raczej znajdą się w każdym domu, więc śmiało możecie te zadania wysłać rodzicom swoich dzieci.
Co nam będzie potrzebne?Krzesła, kilka ulubionych maskotek, klocki, kartki, kredki i nożyczki…oraz chęć do zabawy.Zacznijmy od łatwiejszych aktywności…Połóż we właściwym miejscu…Przygotuj krzesło i kilka zabawek (pluszak, klocki, piłka…). Ustaw krzesło i poproś, żeby położyło dziecko zabawki zgodnie z podaną przez ciebie instrukcją np.: Połóż misia na krześle,Połóż niebieski klocek pod krzesłem itd.Możecie zabawę wzbogacić o wspólne ułożenie jakiejś niezwykłej opowieści związanej z przedmiotami, które biorą udział w tej zabawie
-ZADANIE 1- OBRAZEK W ZAŁĄCZNIKU

Budujemy, budujemy…Do tej aktywności potrzebne nam będą klocki. Najlepiej sprawdzają się typu lego, ale jeśli macie inne, to też będzie ok. Do pierwszej aktywności z klockami potrzebujecie dwóch identycznych zestawów klocków, składających się z kilku klocków każdy. Jedna osoba tworzy budowlę, druga nie podgląda. Następnie osoba, która zbudowała coś z klocków, tłumaczy jak ma to zbudować druga osoba. Instrukcja musi być bardzo precyzyjna, żeby udało zbudować się identyczną konstrukcję

–ZADANIE 2 – OBRAZEK W ZAŁĄCZNIKU

Z krzesła na krzesło W tej aktywności dziecko „zaprogramuje” rodzica, albo rodzic „zaprogramuje” dziecko.Potrzebne będą krzesła (4-6), które ustawiamy tak jak na poniższym zdjęciu. Osoba, która zostanie zaprogramowana siada na jednym z krzeseł, a następnie wykonuje wszystkie podane przez drugą osobę komendy. Potem można zamienić się rolami.

–ZADANIE 3- OBRAZEK W ZAŁĄCZNIKU

Kolorowe kwadraty…kolorowe klockiDo tej zabawy potrzebujecie 16 karteczek (4 kolory po 4 kartki z każdego koloru) lub tyle samo klocków. Karteczki dają masę możliwości. Na poniższym zdjęciu opisałam dwie z nich, ale to tylko początek. Zauważcie, że regularnie ułożone kartki, tworzą coś na kształt maty do kodowania…a to nam otwiera wiele nowych możliwości…
 – -ZADANIE 4 – OBRAZEK W ZAŁĄCZNIKU
Tworzymy wspólny kod…To już ostatnia propozycja na dzisiaj…tym razem przygotujcie kartki, nożyczki, kredki. Wytnijcie koła lub kwadraty i zaprojektujcie na nich dowolne symbole graficzne. Ustalcie co będą oznaczały, następnie stwórzcie kod pamiętając o tym, żeby zacząć go zielonym kołem a skończyć czerwonym.





















Zadania bez drukowania

Dzisiaj kilka propozycji zabaw z małymi elementami kodowania, takich, które można wykonać z dzieckiem w domu, bez drukowania i bez używania komputera. Potrzebne nam będą przedmioty, które raczej znajdą się w każdym domu, więc śmiało możecie te zadania wysłać rodzicom swoich dzieci.
Co nam będzie potrzebne?Krzesła, kilka ulubionych maskotek, klocki, kartki, kredki i nożyczki…oraz chęć do zabawy.Zacznijmy od łatwiejszych aktywności…Połóż we właściwym miejscu…Przygotuj krzesło i kilka zabawek (pluszak, klocki, piłka…). Ustaw krzesło i poproś, żeby położyło dziecko zabawki zgodnie z podaną przez ciebie instrukcją np.: Połóż misia na krześle,Połóż niebieski klocek pod krzesłem itd.Możecie zabawę wzbogacić o wspólne ułożenie jakiejś niezwykłej opowieści związanej z przedmiotami, które biorą udział w tej zabawie
-ZADANIE 1- OBRAZEK W ZAŁĄCZNIKU

Budujemy, budujemy…Do tej aktywności potrzebne nam będą klocki. Najlepiej sprawdzają się typu lego, ale jeśli macie inne, to też będzie ok. Do pierwszej aktywności z klockami potrzebujecie dwóch identycznych zestawów klocków, składających się z kilku klocków każdy. Jedna osoba tworzy budowlę, druga nie podgląda. Następnie osoba, która zbudowała coś z klocków, tłumaczy jak ma to zbudować druga osoba. Instrukcja musi być bardzo precyzyjna, żeby udało zbudować się identyczną konstrukcję

–ZADANIE 2 – OBRAZEK W ZAŁĄCZNIKU

Z krzesła na krzesłoW tej aktywności dziecko „zaprogramuje” rodzica, albo rodzic „zaprogramuje” dziecko.Potrzebne będą krzesła (4-6), które ustawiamy tak jak na poniższym zdjęciu. Osoba, która zostanie zaprogramowana siada na jednym z krzeseł, a następnie wykonuje wszystkie podane przez drugą osobę komendy. Potem można zamienić się rolami.

–ZADANIE 3- OBRAZEK W ZAŁĄCZNIKU

Kolorowe kwadraty…kolorowe klockiDo tej zabawy potrzebujecie 16 karteczek (4 kolory po 4 kartki z każdego koloru) lub tyle samo klocków. Karteczki dają masę możliwości. Na poniższym zdjęciu opisałam dwie z nich, ale to tylko początek. Zauważcie, że regularnie ułożone kartki, tworzą coś na kształt maty do kodowania…a to nam otwiera wiele nowych możliwości…
 – -ZADANIE 4 – OBRAZEK W ZAŁĄCZNIKU
Tworzymy wspólny kod…To już ostatnia propozycja na dzisiaj…tym razem przygotujcie kartki, nożyczki, kredki. Wytnijcie koła lub kwadraty i zaprojektujcie na nich dowolne symbole graficzne. Ustalcie co będą oznaczały, następnie stwórzcie kod pamiętając o tym, żeby zacząć go zielonym kołem a skończyć czerwonym.

Rodzinne zadania do wspólnego wykonania dla dzieci ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi Cześć 2

https://scontent.fwaw5-1.fna.fbcdn.net/v/t1.15752-9/90630081_903746370056448_2195223386316079104_n.jpg?_nc_cat=107&_nc_sid=b96e70&_nc_ohc=XiQg-pJuw0QAX8Zq9ul&_nc_ht=scontent.fwaw5-1.fna&oh=54132964fc179cfed9b53e6a87d65d17&oe=5EA7C868
https://scontent.fwaw5-1.fna.fbcdn.net/v/t1.15752-9/91247036_1083898148625179_1906263823501754368_n.jpg?_nc_cat=105&_nc_sid=b96e70&_nc_ohc=gGmGPGxJRGsAX85XPzW&_nc_ht=scontent.fwaw5-1.fna&oh=2250a34ab7ea9dfef7af2282dd0af58a&oe=5EA5A7B7

Rodzinne zadania do wspólnego wykonania dla dzieci ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi Cześć 1

https://scontent.fwaw5-1.fna.fbcdn.net/v/t1.15752-9/90582273_822228328255690_3991705380420845568_n.jpg?_nc_cat=103&_nc_sid=b96e70&_nc_ohc=Sz65vtMT4i8AX-L56xx&_nc_ht=scontent.fwaw5-1.fna&oh=60d742e4f7e8435fded0f8d9440df6f0&oe=5EA20F8A

Propozycje wspólnych działań rodziców z dziećmi o szczególnych potrzebach edukacyjnych na czas zawieszenia zajęć przedszkolnych.
Poniższy zestaw stanowi ogół działań mających na celu wspomaganie i korygowanie rozwoju dziecka. Poszczególne aktywności można swobodnie wybierać i modyfikować na poszczególne dni.

Ćwiczenia ogólnej sprawności ruchowej i rozwijające zręczność: ćwiczenia równoważne (gra w klasy, stanie na jednej nodze, skoki na trampolinie, jazda na rowerze, hulajnodze) podskoki gimnastyka zabawy dużą piłką, balonikami, kulkami gniecionymi z gazet budowanie konstrukcji z klocków rzucanie piłki w parach rzucanie do celu zabawy stolikowe, np. pchełki, zabawy manipulacyjne klockami, koralikami itp. wdrażanie do samodzielności podczas samoobsługi ( mycia, ubierania, zapinania guzików, zamków błyskawicznych, itp.)

Ćwiczenia usprawniające staw nadgarstkowy i palce rąk: rysowanie na tablicy jedną ręką lub oburącz; zamalowywanie dużych płaszczyzn farbą lub oklejanie kartki plasteliną; lepienie w glinie, plastelinie lub masie solnej; bębnienie palcami, stukanie palcami po stole; pogrubianie i odwzorowywanie prostych kształtów, wprowadzanie prostych zabaw tematycznych np. zabawa w dom rozkładanie i składanie zabawek konstrukcyjnych, wskazywanie przedmiotów na planszy na podstawie słyszanej nazwy, składanie obrazków złożonych z kilku elementów, marsz palców po stole w określonym kierunku, przewlekanie nitek przez dziurki w tekturze; nawlekanie korali lub makaronu na sznurek; ugniatanie jedną ręką kul z gazet, bibuły; naśladowanie ruchów gry na pianinie; kalkowanie różnej wielkości wzorów o kształcie geometrycznym i literopodobnym; pisanie na klawiaturze komputera; wycinanie, wydzieranie z papieru; malowanie szlaczków grubym pędzlem na dużej powierzchni; stemplowanie pieczątkami gumowymi, drewnianymi lub wykonanymi z ziemniaka; malowanie palcami, pędzlem, watą, gąbką: linii pionowych, poziomych, falujących, łamanych, spiralnych, form kolistych, kwadratowych, trójkątnych; obrysowywanie kształtów i pisanie wyrazów bez odrywania ręki od papieru.




Ćwiczenia płynnych ruchów pisarskich: łączenie kropek na papierze gładkim oraz w liniach i kratkach; pogrubianie słabo zaznaczonego konturu; uzupełnianie elementów obrazka według wzoru; obrysowywanie szablonów; obrysowywanie przez kalkę lub folię rysunków i liter; kreślenie szlaczków

Ćwiczenia i zabawy zwalniające napięcie stawowo – mięśniowe: poruszanie rękami uniesionymi nad głową; zabawa w pranie i prasowanie; zabawa w rąbanie i piłowanie drzewa; naśladowanie lotu ptaka, dyrygenta, pływania, drzew na wietrze.
Naśladownictwo naśladowanie mimiki naśladowanie ćwiczeń oddechowych naśladowanie ruchów z zakresu motoryki małej  naśladowanie ruchów z zakresu motoryki dużej naśladowanie z użyciem przedmiotów

Ćwiczenia usprawniające ruchy rąk i koordynację wzrokowo-ruchową ( współpracę rękaoko): rysowanie linii poprzez łączenie punktów; dorysowywanie brakujących elementów; rysowanie pod dyktando; rysowanie linii wewnątrz labiryntów; zamalowywanie małych przestrzeni, np. figur na obrazku; rysowanie linii pionowych, poziomych, ukośnych, falistych, pętelkowych, półkolistych, kolistych; kreślenie w powietrzu, na tackach z piaskiem i rysowanie różnymi technikami graficznymi linii pionowych, poziomych, ukośnych, łamanych, krzywych i figur geometrycznych.
Rozwijanie percepcji wzrokowej poprzez kształtowanie umiejętności prawidłowego rozpoznawania i różnicowania bodźców wzrokowych: rozpoznawanie treści obrazków; różnicowanie kolorów; różnicowanie prostych figur geometrycznych; dobieranie jednakowych obrazków; spostrzeganie różnic; układanie prostych puzzli; wyszukiwanie braków na obrazku; układanie obrazków wg wzoru; skazywanie i rozróżnianie osób z najbliższego otoczenia, przyglądanie się przedmiotom znajdującym się w pobliżu dziecka, wyciąganie ręki po wskazany przedmiot, trzymanie i przekładanie z ręki do ręki wybranego przedmiotu, branie i odkładanie wskazanego przedmiotu w określone miejsce, wskazywanie przedmiotów znanych dziecku (zabawek, przedmiotów codziennego użytku), wskazywanie przedmiotów na obrazkach, napełnianie pudełka klockami (wkładanie do wyznaczonego miejsca), układanie klocków w jednej linii (tworzenie prostych układów rytmicznych), piętrzenie i segregowanie klocków  i zabawek,   dobieranie takich samych przedmiotów (np. dwie lalki, dwa misie), dopasowywanie obrazków do przedmiotów i odwrotnie, zgadywanie czego brakuje (spośród dwóch, trzech przedmiotów jest chowany jeden z nich, a dziecko odgaduje, którego przedmiotu brakuje), pogrubianie i odwzorowywanie prostych kształtów, wprowadzanie prostych zabaw tematycznych np. zabawa w dom rozkładanie i składanie zabawek konstrukcyjnych, wskazywanie przedmiotów na planszy na podstawie słyszanej nazwy, składanie obrazków złożonych z kilku elementów.  
Rozwijanie percepcji słuchowej poprzez kształtowanie umiejętności prawidłowego rozpoznawania i naśladowania dźwięków: wysłuchiwanie i rozpoznawanie odgłosów otoczenia i odgłosów przyrody; naśladowanie odgłosów otoczenia i odgłosów przyrody; odtwarzanie przez dziecko rytmu (klaskanie, wystukiwanie); dobieranie w pary wyrazów tworzących rymy;
Rozwijanie procesów myślenia układanie prostych historyjek obrazkowych i opowiadanie ich; dobieranie przedmiotów w pary;
Usprawnianie zdolności zapamiętywania: uczenie się wierszyków, piosenek, pór roku, dni tygodnia; układanie prostych wzorów z pamięci;
Ćwiczenia na koncentrację uwagi: wykorzystywanie zabaw wymagających skupienia uwagi np. : budowle wg wzoru, rozwiązywanie rebusów, krzyżówek rozpoznawanie kształtów przez dotyk z wyłączaniem wzroku, rysowanie tego przedmiotu z pamięci zabawy z użyciem gier planszowych nauka wierszyków i piosenek dbałość o kończenie rozpoczętego zadania
Działania wpływające na rozwój emocjonalny dziecka i kontakty społeczne życzliwy, przyjazny stosunek do dziecka chwalenie dziecka za wykonywane prace, polecenia, współdziałanie sprawianie dziecku przyjemności rozpoznawanie potrzeb dziecka i ich zaspokajanie właściwe reagowanie na złość, smutek i inne negatywne emocje ustalenie i egzekwowanie (przyjazne) norm i zasad społecznych
Wyczuwanie własnego ciała dotykanie i masowanie połączone z nazywaniem brzucha, pleców i pośladków wyczuwanie rąk, nóg i ramion: dotykanie stopą i dłonią podłogi (podnoszenie, poruszanie, zginanie, przyciąganie – jednostronne i naprzemienne – rąk i nóg) dotykanie twarzy swojej i terapeuty, uklepywanie, masowanie części twarzy, dotykanie twarzy twarzą
Stymulacja układu przedsionkowego wahadłowe ruchy głową odwracanie głowy w lewo, w prawo, w górę, w dół spoglądanie daleko za siebie przez lewe i prawe ramię toczenie się po materacu w różnych kierunkach kołysanie się do przodu, do tyłu, na boki, w siadzie z prostymi nogami i podparciem na rękach kołysanie się do przodu i na boki w leżeniu na plecach, nogi zgięte skrzyżowane, przyciągnięte do klatki piersiowej, ręce oplatają kolana
Ćwiczenia ruchów naprzemiennych dotykanie na zmianę prawą ręką lewego kolana i lewą ręką prawego kolana dotykanie prawym łokciem lewego kolana i lewą dłonią prawej pięty chwytanie prawą dłonią lewej pięty i lewą dłonią prawej pięty klepnięcia prawą ręką w lewy pośladek i lewą ręką w prawy pośladek wyciąganie na przemian na boki prawej ręki z lewą nogą i lewej ręki z prawą nogą czołganie się po podłodze w przód i w tył chodzenie stopa za stopą (palce, piety) w przód i w tył, wzdłuż liny lub po niej toczenie się po podłodze w różnych kierunkach
Rozwijanie ogólnej koordynacji ruchowej wymachy dłońmi: w górę, w dół, w lewo, w prawo zaciskanie pięści, zamykanie i otwieranie, stukanie o siebie pięściami, stukanie pięściami o różne części ciała krążenie dłońmi: ręce wyciągnięte do przodu, w bok, w górę, dłonie stykające się zataczanie dużych i małych okręgów
Współdziałanie poprzez ruch z drugą osobą toczenie po materacu, lub dywanie masaż dłoni, stóp, karku poprzez ugniatanie, oklepywanie i opukiwanie wolne, rytmiczne kołysanie się i huśtanie wspólne obracanie się z dzieckiem trzymanym pod pachami w różnym tempie, ze zmianą kierunku szybkie toczenie po materacu lub dywanie
Ćwiczenia języka: wysuwanie języka do przodu; wysuwanie i chowanie języka; wypychanie językiem policzków; oblizywanie czubkiem języka szeroko otwartych ust; unoszenie języka za górna wargę; cofanie języka za wałek dziąsłowy; kierowanie języka w kąciki ust; kierowanie czubka języka za górne zęby(do górnego dziąsła); leciutkie dotykanie języka pałeczką, patyczkiem, łyżeczką; dotykanie końcem języka na zmianę górnych i dolnych zębów; oblizywanie zewnętrznej powierzchni górnych i dolnych zębów; zwijanie języka w rulonik; robienie łyżeczki z języka; naśladowanie króliczka; oblizywanie ust językiem; „liczenie” zębów czubkiem języka; „malowanie” podniebienia językiem; kląskanie;
Ćwiczenia warg: ściąganie ust w dzióbek; rozchylanie ust (szeroki uśmiech); lekkie drapanie górnymi zębami dolnej wargi; lekkie drapanie dolnymi zębami górnej wargi; próby gwizdania; przesuwanie na boki zamkniętych warg; tzw. rybi pyszczek: wciąganie policzków aż do cmokania; zakładanie wargi dolnej na górną i odwrotnie; zaciskanie i otwieranie warg przy zaciśniętych zębach; nadymanie policzków i wypuszczanie powietrza z ust; warczenie motoru; cmokanie; utrzymanie między ustami ołówka, rurki lub patyczka; złączenie warg płasko; złączone płasko wargi w kształt uśmiechu i smutku na zmianę

Ćwiczenia aparatu fonacyjnego:
chuchanie na „zmarznięte” ręce; odtajanie zamarzniętej szyby (długie chuchanie) lub na lustro; zabawa w lokomotywę puszczającą parę (ciągła wymowa fffff); wypuszczanie powietrza z balonika (długie sssss); mówienie głośno i szeptem samogłosek e, o; przesuwanie skrawków bibułki przez plastikową rurkę
Oddychanie fizjologiczne przetaczanie powietrza w zamkniętych ustach; wąchanie kwiatków (powolny wdech nosem i powolny wydech ustami); nadymanie policzków i energiczne wypuszczanie powietrza z buzi; dmuchanie na piłeczkę pingpongową lub wiatraczek; chuchanie; wdech z unoszeniem ramion do góry, wydech z opadaniem ramion; dmuchanie na kartkę papieru, by była odchylona lub na watę na nitce; mlaskanie